Ervaringen van gebruikers

Peter (48 jaar) voelt zich sterker

“Fysiek voel ik me sterker, ik kan beter omgaan met de alledaagse dingen. Ik voel me fitter en dat voel ik meteen aan het begin van de dag. Ik kan alles veel beter aan, zowel fysiek als mentaal.”

Jane (67 jaar) ziet sondevoeding als een ideale manier om haar man te voeden

“Voordat mijn man ziek werd, dacht ik meteen aan oude, ernstig zieke mensen als iemand over sondevoeding sprak. Maar nu, kijkend naar mijn man die aan het herstellen is van zijn aandoening, zie ik sondevoeding alleen maar als een ideale manier om hem te voeden”

Rick (46 jaar) kwam door sondevoeding weer snel op gewicht

“De eerste weken kreeg ik sondevoeding via een neussonde, daarna via een PEG sonde. Ik woog op dat moment nog maar 43 kg dus er moesten veel calorieën in. Ik begon met energieverrijkte sondevoeding en kwam snel aan in gewicht; na een half jaar woog ik al 55 kg.”

Simon (57 jaar) diende sondevoeding bij zijn vrouw toe

“In het begin had ik best wel een beetje angst, want ik had niemand in mijn omgeving die mij kon helpen. Maar sondevoeding toedienen en mijn vrouw verzorgen was erg gemakkelijk, geen probleem.”

Sophie (45 jaar) gaat elke week zwemmen

“Ik ga elke week zwemmen én neem één keer in de week een bad, zonder problemen. De eerste keer dat ik met mijn sonde ging zwemmen was ik wel nerveus. Maar de dokters vertelden me dat het geen probleem was.”

Femke (19 jaar), een verhaal uit de praktijk

“Ik ben geboren met een malrotatie in de dunne darm. Dat is iets wat operatief te verhelpen is. Daarbij heb ik ook nog een mobiliteitsstoornis aan mijn maag en darmen. Het komt er eigenlijk op neer dat mijn maag niet werkt en mijn darmen nauwelijks. Daardoor kan ik nauwelijks eten en drinken en word ik gevoed met sondevoeding.

Het slangetje van de sondevoeding zit niet in mijn maag, maar rechtstreeks in mijn dunne darm. Met een deftig woord noemen ze dat een jejunostomie. Tot twee jaar geleden kon ik amper eten en drinken, maar na een ingrijpende operatie kan ik nu wel een klein beetje zelf eten en drinken. Ik vind alles heerlijk, maar het lekkerste vind ik toch wel een stukje van een heerlijke frikadel speciaal, helaas gaat dat vaak niet goed en krijg ik pijn.

Overdag probeer ik gewoon alles te doen. Ik ga een paar uurtjes naar school, omdat ik vaak erg vermoeid ben. Ook ben ik vaak op de manege te vinden, waar mijn paarden staan. De sondevoeding wordt in de avond aangekoppeld en ik krijg mijn voeding over de nacht. Omdat ik een jejunostomie heb moet de sondevoeding er met behulp van een pomp voorzichtig in lopen, anders word ik erg ziek en misselijk. Omdat ik al zowat heel mijn leven sondevoeding heb, ben ik er aan gewend geraakt. Sondevoeding hoort nu eenmaal bij mijn leven”.